Dit neemt niemand mij ooit meer af!!!! Toen ik gisteren om 12 uur de les uitkwam stond heel DU2a mij op te wachten. Ze waren het er duidelijk mee oneens – mee oneens dat mijn contract niet verlengd zou worden. En om dat te laten merken hadden ze de gang volgehangen met handtekeningenlijsten (met mijn foto erboven), hingen er 3 levensgrote spandoeken bij het kopieerapparaat, in mijn werkkamer en in de hal bij de directie, hielden ze een handtekeningenwedstrijd en hadden ze een hyvespagina wijwillenwarner.hyves.nl gemaakt. Ik stond er bij en keer er naar. Met tranen in mijn ogen.
(En dat alles terwijl ik ze ‘alleen maar’ Engels heb gegeven. ’s Middags liep ik door de gang langs drie studenten die ik niet kende. “Hé, dat is die man van Engels!’ Nice.)
Ikke trots. Trots op mezelf. En trots op deze meiden, op hun lef, creativiteit en organiseervermogen. Ik hoop dat het ROC MN beseft wat voor studenten ze in huis heeft.
En ik zit weer boordevol energie. Over hoe ik die energie de komende jaren in wil zetten: binnenkort meer in dit theater.
Hoi Warner,
Zo op het net staat het nog beter!! Ik ben razend benieuwd naar de reacties van de school.
Groet, Henriette
Hoi Warner,
Wat goed van de deelnemers dat zij van zich hebben laten horen. Ik hoop dat ze het op de Kretadreef ook gehoord hebben!!Waren wij als personeel maar eens zo assertief.
Ik hoop dat je voor het onderwijs behouden blijft en wens je heel veel succes. groet, Mathilde
Hallo Warner,
Je sms-jes kreeg ik in het verre België tijdens weer een ervaringstocht met jongeren. Wat een uitersten maak jij mee, denk ik. Maar wat die studentes hebben gedaan is natuurlijk heel bijzonder!! De jeugd heeft de toekomst en jij met deze referenties ook!!
Groeten van een andere Warner
Hai Warner, wat lijkt me dat een opsteker in rottige tijden.
Gaat in onderwijs nog steeds niet om onderwijs en leerlingen maar om bedrijfsvoering en in leven houden van “oudgedienden” waar ook nog iets mee moet. Wat nou competente docenten en zij-onstromers die een bewuste overstap gemaakt hebben…..de menselijke maat is zoek.
Sterkte….ze gaan weer afscheid nemen van een kanjer, zoals de laatste maanden chronisch gebeurde.
Hoi Karin, leuk dat je nog eens op mijn blog terecht kwam. Ik neem me wekelijks voor om weer regelmatiger te gaan schrijven (en andere blogs te lezen…), maar er gebeurt te veel tegelijk (jaja, ik ze de denkfout en gemiste kansen!!) Het komt wel weer.
Take care and some risks, Warner Boer