Nog los van of je alles wat je niet bevalt met regels kunt regelen (leestip: Tussen de regels), wat vinden we nog acceptabel? Waar begint een bonus en waar eindigt het? (en ineens valt me de overeenkomst tussen bonussen en bolussen op). Moreel gezien, bedoel ik. Ik waag een poging.

Hoofdknikje of opgestoken duim
Compliment
Schouderklopje
Zoals hierboven, maar dan waar anderen bij zijn
Cadeaubon/Pluim enzovoorts
(Toch) toestemming om naar die conferentie of cursus te gaan
Kerstgratificatie
Loonsverhoging, bijvoorbeeld een periodiek extra
Echt dikke gratificatie
Vaste aanstelling
Dik pakket opties
Plusminus een half jaarsalaris
Ruim een heel jaarsalaris

Die eerste zal niemand tegen zijn, die laatste zullen weinigen voor zijn. Maar waar gaat het de bocht om?

Voor de zomervakantie heb ik voor het eerst instellingsexamens Nederlands beoordeeld. Dat leek me in eerste instantie niet heel erg spannend: de examencommissies hadden al besloten dat we de examens van ICE zouden inzetten, ik heb (het grootste deel van) een opleiding taalwetenschap gedaan, kom uit een bijzonder talig gezin, heb een algemene assessorentraining en – samen met mijn collega’s – een taalassessorentraining gevolgd, ben aardig ingelezen op Meijerink, en ik geef ook nog eens ‘gewoon’ Nederlandse les. Wat kon mij nou gebeuren?

Van alles dus. En daar heb ik het artikel De dillemma’s van een taalessessor over geschreven, dat in februari verschijnt in Les. Hier vast een dilemma als voorproefje.

Dilemma: Vertel je deelnemers dat ze niet kunnen zakken op Nederlands?
Ja, dat vragen ze toch wel. De een of andere onverlaat heeft ooit bedacht dat in de opbouwperiode naar beter taalonderwijs deelnemers wel een examen Nederlands moeten afleggen, maar dat ze er niet op kunnen zakken. En andere onverlaten hebben dat goed gevonden. Een slechtere dienst hadden ze de status van Nederlands niet kunnen leveren, want het hoort nu bij de vakken waar je toch niet op kunt zakken. Het dilemma van de deelnemer: sluit ik na de eerste vraag het programma weer af, waarmee ik aan mijn examenverplichting heb voldaan? Of doe ik mijn best? Ik schat dat meer dan 80% van onze deelnemers (toch) zijn best erop heeft gedaan.

Volgens betrouwbare bron (als je de concierge niet meer zou kunnen vertrouwen…): te zien aan het aantal lege blikjes dat op het schoolterrein rondslingert: sinds we in de kantine geen Red Bull meer verkopen, drinken onze leerlingen meer Red Bull.

Verklaring: in de supermarkt is het om de hoek is Red Bull veel goedkoper dan het in onze kantine was, dus voor hetzelfde geld kunnen ze er meer kopen.

Vorige week wandelde ik met collega M. door de woonwijk naast onze school. M. is dit jaar begonnen als docente, nadat ze al jaren bij ons werkt als vakgroepssecretaresse (wat bij ons overigens onderwijsassistent heet – als het beestje maar een naam heeft). Ik coach haar. Op een lief bruggetje vroeg ik haar wat zij vroeger op school de leukste lessen vond. Zonder aarzeling antwoordde ze: “Geschiedenis. Niet dat ik van geschiedenis hou, daar had ik niet zoveel mee, nog steeds niet trouwens, maar die man kon zo mooi vertellen.”

Ik dacht even na over wat ik gevraagd had, over waar ik haar eigenlijk over wilde laten nadenken, en deed een nieuwe poging: “Wie was je beste docent?”
“Eh, Van Poppel heette die geloof ik, en die man van economie, ik weet zijn naam niet meer.”

En om haar te laten kiezen uit die drie vroeg ik: ”En van wie heb je het meeste geleerd?”
“Dat was van Van Leeuwen.”

En toen drong tot me door dat haar leukste, beste en leerzaamste lessen door drie verschillende docenten werden gegeven. En ik maar proberen om elke dag, in elke les, voor elke leerling tegelijkertijd de leukste, beste én leerzaamste docent te zijn. Geen wonder dat ik ‘s avonds moe ben.

Ja, gevonden! Achter in een kast, bij een paar andere niet-meer-dragen-en-nooit-wegdoen-kleren, het mooiste shirt dat Loesje ooit gemaakt heeft (al is deze ook niet te versmaden): mijn prachtige bloemetjes-T-shirt met vlak onder borst(en)hoogte de tekst STOERE MAN M/V’. Dit T-shirt leverde veel reacties op. Van een van mijn petekinderen: Wat betekent dat wat daar staat? En na mijn antwoord de vervolgvraag: Hoe kan dat dan? Van een campingbaas in Zuid-Italië: Deutschland, ja. Bier? En ook van een voorbijganger (M/V) die de bloemetjes en blaadjes samen met mij wilde gaan determineren (maar het was mijn type niet).

Afgelopen dinsdag kwam Wim Kuiper, de voorzitter van de 540 christelijke schoolbesturen, met het voorstel om jongens en meiden weer (deels) apart les te geven. Ik vond dat ik dat T-shirt maar weer eens aan moest trekken, want zijn voorstel bevat niks nieuws.  Ja ik weet het, mannen hebben een mars en vrouwen een venus (of zoiets). En daar moeten we wat mee. Maar op ons ROC in Leusden geven we al lang gewoon gescheiden les: M bij de M, en V bij de V. Behalve bij de bakkers (ongeveer 50/50 M/V), de kappers (bijna allemaal V/een paar M) en installatietechniek (allemaal M/één V) is ons onderwijs strak naar sexe gescheiden. Hele klassen vol met mannelijke electriciens, automonteurs en timmermannen en andere hele klassen vol met vrouwelijke pedicures en schoonheidsverzorgers. Zonder dat we daar iets voor hebben hoeven doen… En zonder dat ik Wim Kuiper daar ooit over heb gehoord.

Verzonden: donderdag 16 juni 2011 16:05

O WAT ZIJN WE BLIJ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
WE ZIJN NIET GEBELD!!!!!!!!!!!!!!!
DUS NADINE IS GESLAAGD!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Fijn toch, om in deze tijd van sociale media, hyperlinks, smartphones, virtuele netwerken, digitale scheetjes, 500+ LinkedIn-vrienden en nog zo wat, een keertje gewoon niet gebeld te worden……

Ik was denk ik vijf minuten de klas uit geweest, en toen ik het computerlokaal weer in kwam zaten de bakkersleerlingen braaf te werken. Fijn, dacht ik, ze hebben eindelijk door dat ze hier voor hun eigen bestwil zitten, en ze gaan niet gelijk los als de docent er eventjes niet bij is. Tuurlijk.
Op het scherm van een pc middenin het lokaal, waar niemand achter zat, zag ik van alles gebeuren. Explorer werd opgestart, zoekwoorden werden ingetikt, er verschenen jonge schaars geklede dames op het scherm, één dame werd uitverkoren en vergroot. Het toetsenbord en de muis lagen er ongebruikt bij. Huh?
Even rondkijken leerde me dat de klas z’n best deed om niet naar Johan te kijken, en Johan deed z’n best om niet naar mij te kijken. Hebbes. Johan zat rustig vanaf  zijn HTC die pc aan te sturen, en had aan vijf minuten meer dan genoeg tijd gehad het juiste programma aan het werk te zetten.
Volgens hem was Teamviewer echt het beste programma om meerdere pc’s over te nemen.

Toen was ik om, en inmiddels ben ik de trotse bezitter van een Samsung Galaxy S. En als ik Johan volgend jaar weer in de klas heb zal ik hem wel eventjes laten zien wat ik heb geleerd over andermans pc aansturen….

Maar wat schiet een deelnemer nou op met dat soort gespeel met de regels? Dat is altijd een mooie vraag tijdens het afsluitende Routegesprek LLLB. Wat heb *jij* er nou aan gehad? Op je werk, thuis, op de vereniging, bij het uitgaan, ergens anders? (Voor niet ingewijden in het cgo: dit is onderdeel van ‘je ontwikkeling aantonen’.)
Remco had wat moeite met die vraag. Niet moreel moeite, maar hij kon niets bedenken. Ik helpen. Waar hebben we het over gehad? Wat hebben we gedaan? Ja, regels opgesteld, maar moest je daar iets van leren dan?
Maar na enig nadenken kon hij wel iets noemen dat hij had geleerd: ‘Dat je naar elkaar toe moet werken.’
Ontwikkeling aangetoond.

Resultaat 1: Verbazing (of was het ongeloof?). ‘Dus, als de meeste stemmen ervoor zijn, mag het?’ ‘Ja. Zo doen we dat in een democratie’. (Ahum)
Resultaat 2: Flinke discussies in de groepjes (‘Nee joh, dat vind ‘ie toch nooit goed! ‘Maar als wij het willen, wij zijn toch met meer?!’)
Resultaat 3: Prachtige voorstellen, zoals ’1e en de laatste 5 min voor jezelf’ (alsof niet de hele les voor henzelf is, maar dat heb ik niet hardop gezegd…) en ‘Wij zijn stil als de leraar praat (plus toegevoegd door iemand anders) en andersom ook’.
Resultaat  4: Een heldere set klassenregels, voorgesteld en gedragen door een ruime meerderheid van de groep.

En ook:  eten en drinken mag, als het lokaal maar schoon gelaten word. Nou, daar werd flink gebruik van gemaakt. Chips, Red Bull (tsjonge wat stinkt dat spul), brood, cola, alles. De eerste twee weken dan. Want sinds de derde week met deze regels wordt er in de klas minder gegeten en gedronken dan toen het nog verboden was.

(Wordt vervolgd)

P.S. Wat me nu bij het bloggen pas opvalt: alle regels die hardop zijn voorgesteld, haalden een meerderheid. (Behalve dan mijn mijn voorstel dat de mobieltjes uit moesten.) De deelnemers pasten dus een hele effectieve selectie toe.