Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘kwaliteit’

Gisteren met het personeel van ROC Amersfoort (zouden we dat volgend jaar echt worden?) een bijeenkomst gehad met de decentrale OR, over de reorganisatieperikelen (Marcel Wintels twittert er lustig op los.). Nou heb ik al wel eerder dat soort bijeenkomsten meegemaakt, laatstelijk nog drie jaar geleden toen ik bij ROC Midden Nederland werd wegbezuinigd, en het was een normale bijeenkomst: iedereen wist het beter, en het lag aan hullie, zullie en gullie.
De miljoenen euro’s en honderden formatieplaatsen vlogen over de tafel.
“150!”
“Nee hoor, het is 110.”
Hoofdschuddend: “150.”
(Ik dacht zelf 190, maar goed.)

Toen ik voorstelde om het niet alleen over kwantiteit, maar ook over kwaliteit van het personeel te hebben, riep er (gek genoeg ook normaal in het onderwijs) iemand dat je kwaliteit toch niet kunt meten. Oef.
Op de fiets naar huis – accu niet nodig, puur op adrenaline – gingen er allerlei mogelijke vragen door mijn hoofd die ik had moeten willen kunnen gaan stellen. We meten toch wél dagelijks de kwaliteit van onze leerlingen? En wat met de zeven leraarscompetenties? Op grond waarvan heeft mijn manager mij beoordeeld? (Zie mijn blog Lijstjes, waar het antwoord overigens niet in staat.) Op grond waarvan wil ik beoordeeld worden? Waarom gaat die vrouw met hond niet aan de kant voor mij? Willen wij wel beoordeeld worden op kwaliteit? Wat zouden mijn leerlingen belangrijk vinden?
Vlak bij huis kwam de vraag die ik gisteren gesteld had willen hebben: Als jouw kind volgend jaar hier op school komt, bij wie hoop je dat ‘ie dan in de klas komt?
(En waarom? En als hij de school belt om zich ziek te melden, wie hoop je dat ‘ie dan aan de lijn krijgt? Wordt de telefoon binnen drie keer overgaan opgenomen? Enzovoorts enzoverder.)

Advertenties

Read Full Post »

Scholen zijn hetzelfde opgebouwd en georganiseerd als industriële bedrijven in de 19e eeuw. De leerlingen die ik nu lesgeef, gaan met pensioen rond 2062.
Ken Robinsons pleidooi voor een nieuwe manier van lesgeven, of vooral tegen de huidige manier waarop we ons onderwijs hebben georganiseerd, wordt mooi verbeeld. Weinig tijd? Kijk dan in ieder geval van 5.30 tot 9.06: http://www.youtube.com/watch?v=zDZFcDGpL4U

Read Full Post »

Tien minuten

After ten minutes nobody will be saved. Een mooie uitspraak van dominee Van Asselt. Dat suggereert korte en krachtige preken, maar van Van Asselt heb ik er nooit een aangehoord.
Wel vaak van dominee De Jong. En die preken duurden wat langer. Van de inhoud daarvan is weinig blijven hangen – of ik moet het als kind van 11 of zo allemaal direct verinnerlijkt hebben – maar van zijn manier van preken des te meer. Hoe vaak heb ik niet gedacht: oh, dáár gaat het over, dát bedoelt ‘ie, goh ik snap het! Waarna hij fris opnieuw begon, en het allemaal nog eens onder woorden bracht, vertelde, uitlegde, toelichtte. En samenvatte. En recapituleerde.

Nee, dan doe ik het als docent een stuk beter. Niet te lang achter elkaar aan het woord zijn, vlot en duidelijk vertellen wat je te vertellen hebt, de leerlingen actief betrekken bij het verhaal en dan snel aan het werk zetten… Hans Schellekens zou trots op me zijn.

Tot ik gisteren in de les midden in een zin werd onderbroken: ‘Meneer, u bent al tien minuten aan het woord. Langer houden we het niet vol hoor.’

Read Full Post »

Tsja, het VUmc heeft zijn lesje inmiddels wel geleerd denk ik (RTL niet, want die zonden zondagavond weer beelden uit in hun journaal.) Maar ik moet toch nog even een boodschap kwijt.

Stel: je bent op vakantie  op Terschelling en je zit in je gehuurde vakantiehuisje – enige tijd – op de wc. Na de eindelijk gedane zaken wordt er op de deur geklopt. “Goedemiddag, wij zijn de eigenaren van dit huisje, en we kwamen vragen of het toilet een beetje bevalt. We hebben namelijk gezien dat u er aardig wat tijd op doorbrengt. Trouwens, u heeft best een fotogeniek achterwerk. Zouden wij de beelden mogen gebruiken op onze website?”
(Dit is trouwens niet waargebeurd hoor.)

Of: je bent docent, en je bent het eerste halfjaar druk bezig geweest om je deelnemers bij te brengen dat een school een veilige plek is: ze mogen fouten maken, divers gedrag uitproberen en ook toegeven dat ze iets niet weten of snappen. Graag zelfs. En dan komt er een onbekende man binnen – met leren elleboogstukken op zijn trui om niet op te vallen tussen de docenten – die zegt dat hij de klas heeft gefilmd en ook heeft meegeluisterd. “Dit zijn zulke fijne beelden van hoe een veilige school zou moeten zijn, mogen we die uitzenden?”
(Dit is trouwens niet waargebeurd hoor.)

Read Full Post »

En nu is mijn artikel ook daadwerkelijk verschenen! De dilemma’s van een taalassessor – LE-30-175-5[1]

In Les nummer 175 (met zes nummers per jaar zijn die dus al een hele tijd bezig) staat mijn artikel over wat we in Leusden zoal tegenkwamen toen we in anderhalve maand tijd een paar honderd taalexamens gingen afnemen. Dat was nogal wat.

Natuurlijk zie ik bij elke lezing wel iets dat ik nu anders  (= (in dit geval) beter) zou formuleren – en als ik dat bij één artikel al voel, hoe zou dat zijn als je een heel boek hebt geschreven? – maar ik ben toch vooral trots.
Het plaatje dat de redactie erbij heeft gedaan snap ik nog niet, maar volgens Mieke is het daarom een goed plaatje bij dit artikel.

Read Full Post »

De Tweede Kamer is voor een verbod (altijd grappig, voor iets zijn dat niet mag) op bonussen in de publieke sector. Iedere vorm van bonus aan de top wordt verboden. Zie bijvoorbeeld in de NRC.

Nog los van of je alles wat je niet bevalt met regels kunt regelen (leestip: Tussen de regels), wat vinden we nog acceptabel? Waar begint een bonus en waar eindigt het? (en ineens valt me de overeenkomst tussen bonussen en bolussen op). Moreel gezien, bedoel ik. Ik waag een poging.

Hoofdknikje of opgestoken duim
Compliment
Schouderklopje
Zoals hierboven, maar dan waar anderen bij zijn
Cadeaubon/Pluim enzovoorts
(Toch) toestemming om naar die conferentie of cursus te gaan
Kerstgratificatie
Loonsverhoging, bijvoorbeeld een periodiek extra
Echt dikke gratificatie
Vaste aanstelling
Dik pakket opties
Plusminus een half jaarsalaris
Ruim een heel jaarsalaris

Die eerste zal niemand tegen zijn, die laatste zullen weinigen voor zijn. Maar waar gaat het de bocht om?

Read Full Post »

Op de IJzerstraat – drie jaar lang ‘mijn’ studentenhuis in Tilburg – aten we eigenlijk maar twee verschillende warme maaltijden. Als je aan de kok van dienst vroeg wat we gingen eten was het antwoord óf “Toei met herrie” (rijst of pasta met iets sauzerigs) óf “De heilige drie-eenheid” (aardappelen, groente, vlees). Die laatste term was denk ik ons bescheiden verzet tegen de burgerlijkheid waarvan we allen wisten dat die onszelf ook te wachten stond.

Vorige week wandelde ik met collega M. door de woonwijk naast onze school. M. is dit jaar begonnen als docente, nadat ze al jaren bij ons werkt als vakgroepssecretaresse (wat bij ons overigens onderwijsassistent heet – als het beestje maar een naam heeft). Ik coach haar. Op een lief bruggetje vroeg ik haar wat zij vroeger op school de leukste lessen vond. Zonder aarzeling antwoordde ze: “Geschiedenis. Niet dat ik van geschiedenis hou, daar had ik niet zoveel mee, nog steeds niet trouwens, maar die man kon zo mooi vertellen.”

Ik dacht even na over wat ik gevraagd had, over waar ik haar eigenlijk over wilde laten nadenken, en deed een nieuwe poging: “Wie was je beste docent?”
“Eh, Van Poppel heette die geloof ik, en die man van economie, ik weet zijn naam niet meer.”

En om haar te laten kiezen uit die drie vroeg ik: “En van wie heb je het meeste geleerd?”
“Dat was van Van Leeuwen.”

En toen drong tot me door dat haar leukste, beste en leerzaamste lessen door drie verschillende docenten werden gegeven. En ik maar proberen om elke dag, in elke les, voor elke leerling tegelijkertijd de leukste, beste én leerzaamste docent te zijn. Geen wonder dat ik ’s avonds moe ben.

Read Full Post »

Older Posts »