Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘later’

Deze week stond ineens deelnemer Peter voor de deur van ons bescheiden LLLB-Nederlands-kantoortje.
“Meneer, kan ik u misschien even spreken?”
“Ja hoor. Ga zitten joh.”
“……”
“Wat kan ik voor je doen?”
“Nou, ik wil gewoon even met iemand praten.”
“Dat kan.” Ik zet voor alle zekerheid mijn uitnodigende gezicht op.
“……”
“Hoe gaat het?”
“Eigenlijk niet zo goed nee.”

En na deze wat aarzelende start weet hij kort en helder te vertellen dat hij geen zin meer heeft in zijn werk in de instalatietechniek, en al helemaal niet meer in de opleiding. Maar dat was het probleem niet. Hij schaamde zich ervoor dat hij er geen zin in had! En daar had ‘ie last van.
Na wat heen en weer gepraat over wat hij niet leuk (meer) vond, en over wat dan wel komt het eruit: “Meneer, ik vind het slecht dat we op ons 16e al een vak moeten kiezen voor de rest van ons leven.”
Mijn “Ach, ik ben 46, en ik weet ook nog niet wat ik later wil worden,” hielp, eventjes in ieder geval. En een uurtje later had hij bij ons DeelnemersServicePunt een afspraak gemaakt voor een beroepskeuzetest. Ik weet niet of dat is wat hij nodig heeft, maar hij wordt in ieder geval erkend in zijn twijfels.

Op de een of andere manier hebben we het met elkaar voor elkaar gekregen dat deze jongen van 19 denkt/voelt dat als je eenmaal voor een vak hebt gekozen, je dat vak ook altijd moet blijven uitoefenen.

En Peter is maar één voorbeeld. Wat me stoort, wat ik jammer vind, waar ik van baal, is dat we een onderwijscultuur hebben gecreëerd waarin het niet de bedoeling lijkt een eenmaal gekozen weg te verlaten. Waarin het ‘toch een beetje teleurstellend’ is als je kind naar de mavo/het vmbo gaat. (En als ‘ie daar dan heen gaat zeggen we gauw “Als hij maar gelukkig wordt,” alsof dat niet vanzelfsprekend is op het vmbo, en op de havo niet belangrijk is….) Waarin doorstroom van vmbo naar havo door veel havo-scholen heel moeilijk wordt gemaakt (als je niet gemiddeld een 8 had of zo). Waarin naar school gaan na je dertigste toch vooral je eigen (financiële) verantwoordelijkheid wordt – als dit kabinet zijn zin krijgt.

Advertenties

Read Full Post »

Ik weet niet meer wie het zei, het was in ieder geval bij het beeldhouwen bij Frank:

Er zijn wél domme vragen. En domme vragen moet je juist wel stellen, anders blijf je dom.

Read Full Post »

Met pensioen

Ik heb vandaag een belangrijke pensioenmaatregel getroffen. De pensioenleeftijd was even niet in beeld door het struikelen van het kabinet (Slordig!), en de discussie over de hypotheekrenteaftrek (Nee, geen scrabblewoord. MHMOT-vraagje: Hoeveel letters heeft het langst mogelijke woord op een scrabblebord?), maar er gaat binnenkort wat gebeuren. 20 jaar geleden al voorspelden we – studenten nog – dat onze generatie zo rond zijn zeventigste met pensioen zou gaan. Voor mij is dat in 2034. We zaten er niet ver naast.

Maar duidelijk is wel dat er op de een of andere manier een uitzondering gemaakt gaat worden voor zware beroepen. En ook duidelijk is dat bouwvakker en leraar allebei als een zwaar beroep worden gezien. En ik geef les, aan bouwvakkers. Ik heb er dan ook alle vertrouwen in dat mijn pensioen niet meer zo heel lang op zich laat wachten, en vandaag heb ik de eerste voorbereidingen getroffen. Op een vlooienmarkt heb ik twee puzzels van 5000 stukjes gekocht. Voor later.

Read Full Post »

Beste meneer Recker, ik wacht nog steeds op het beloofde moment dat ik snap waarom ik jarenlang wiskunde moest volgen. Maar wat ik wel van u heb geleerd is waarom uw tot bloedens toe herhaalde reactie op ons zelfveronderstelde wiskundige onvermogen ‘Lezen, lezen, lezen, en nog eens lezen.’ zo waar is.

En vandaag zei ik het eindelijk zelf tegen een leerling. En hij begreep me!

Read Full Post »

3e jaars

Vandaag begint mijn derde jaar als docent in het middelbaar beroepsonderwijs. Ik ben benieuwd.

Read Full Post »

Zit jij ook nog steeds te wachten op later? Dat later waarvan de wiskundeleraar zei dat je er *dan* wel achter zou komen waar wiskunde goed voor was? Dat later was vanavond op t.v. Alleen niet over wiskunde.
In 24 uur met… interviewde Wilfried de Jong Theo Maassen. En Theo verwees naar een ontspanningsoefening vroeger op de theaterschool, waarbij hij, liggend op de grond, zijn hoofd zo ontspannen moest houden dat iemand anders die makkelijk alle kanten op kon bewegen. Typisch een oefening – lijkt mij – waar je op je 20e volledig niet het nut van inziet. Vanavond zei Theo Maassen dat het een oefening in vertrouwen was.

Zou de docent die toen die oefening met de groep deed, vanavond hebben gekeken? En gedacht hebben, verhip, het is toch aangekomen?

En als jij die docent was, zou je dan niet verrekte trots zijn?

Read Full Post »